Jesteś tutaj: Strona Główna » Artykuły » Zrozumieć Rasta. Część I – „Główne prawdy wiary”

Zrozumieć Rasta. Część I – „Główne prawdy wiary”

Zrozumieć Rasta. Część I – „Główne prawdy wiary”

Czy reggae to dla Ciebie coś więcej niż muzyka? Czy czujesz, że wypełnia całe Twoje serce? Chcesz dowiedzieć się więcej o pochodzeniu dźwięków, które dają Ci ukojenie? A może po prostu interesujesz się odmiennymi kulturami? Jeśli odpowiedziałeś twierdząco, to ten artykuł jest skierowany właśnie do Ciebie. Powszechnie wiadomo, że reggae jest ściśle związane z ruchem Rastafarian. Zaraz, zaraz… ale co to właściwie jest Ruch Rastafarian? Kim jest Rasta? W cyklu artykułów, które chcemy Wam zaproponować próbujemy odpowiedzieć na pytania: co nowego, w sensie kulturowym wniósł ten ruch? Czy jest on obecny w współcześnie otaczającej nas rzeczywistości? Naszym zdaniem Ruch ten coraz bardziej zakorzenia się w ludziach, choć może nie koniecznie w sposób, w który powinien. Co wspólnego ma rdzenny ruch z obecnym jego wyobrażeniem? Czy obie wizje są sobie tożsame? W kolejnych rozdziałach spróbujemy odpowiedzieć na powyższe pytania, ale najpierw musimy zapoznać się bliżej z Ruchem Rastafari i poznać jego zasady. Jakie są „główne prawy wiary” tej religii?

Przesłanie Rastafarianizmu to dbanie o zdrowie, przyrodę, odrzucenie finansowego globalizmu. Największą siłą tego ruchu jest jego wolność. Nie ma papieża, przywódcy, każdy musi myśleć na swój sposób. Nie ma żadnego dogmatyzmu. Według Encyklopedii Rastafarianizm to „powstały na Jamajce mesjanistyczny ruch religijny o zabarwieniu politycznym. Jego nazwa pochodzi od przed koronacyjnego tytułu i nazwiska ces. Etiopii, Hajle Sellasje I (Ras Teferi Mekonnyn). Początki wiążą się z działalnością M.M. Garveya, który 1914 zał. Powszechne Stow. Postępu Murzynów (UNIA) i zachęcał czarnych mieszkańców Jamajki do wyjazdu do Afryki. Przepowiadał koronowanie w Afryce czarnego króla, który wezwie Afrykańczyków do powrotu do ojczyzny. Proklamowanie 1930 Hajle Sellasje cesarzem, dla wielu było spełnieniem tej przepowiedni. Według r., Czarni w przeszłości byli ofiarami niewolnictwa, a współcześnie są represjonowani przez system społ. Białych, zw. Babilonem. Wyzwolenie nastąpi po upadku Babilonu i powrocie do pierwszej ojczyzny – Afryki. Symbolem wolności i mistycznego panafrykanizmu jest dla wielu rastafarian Etiopia, kraj, który nigdy nie był skolonizowany. Rastafarianizm głosi ideę powrotu do Afryki, wyższość rasy czarnej, uznaje cesarza Hajle Sellasje I za jedynego władcę czarnych (sam cesarz nie był rastafarianinem); Rastafarianie (…) preferują pozbawione hierarchii (nie liderów) małe społeczności oparte na więzi bezpośredniej typu wspólnotowego, nie uznają równouprawnienia płci; są pacyfistami”[1].

Sławomir Gołaszewski w swojej książce „Reggae Rastafari” opisuje, że ruch Rastafari zwany inaczej „Rastafari Movement” mieści się w trzech wymiarach splatających się nawzajem i również wzajemnie na siebie oddziałujących. Przynależność do tego ruchu określa się na podstawie tych trzech wymiarów życia: społeczno-politycznym, kulturowym i religijnym. „Rastafari nie jest więc jakąś formalną organizacją, lecz realnie istniejącą wspólnotą miłości dzieci Jah skazanych na życie w Babilonie. Dlatego też życie jest jedynym świadectwem wspólnoty”[2]. Jest to też ruch będący powrotem do korzeni. „Rasta jest religią – filozofią – sposobem życia wywiedzionym z chrześcijańskiego fundamentalizmu, a główne pojęcia i punkty odniesienia pochodzą z biblii poddanej uważnej i krytycznej analizie”[3]. „Rastafarianie stanowią ruch, który inaczej niż wszystkie inne idee emancypacyjne Murzynów poza afrykańskich zakłada konieczność zwrócenia się ku religii. Jak sugeruje brytyjski badacz fenomenu rastafarianizmu Dick Hebdige. Ruch ten w swojej ideologii nasuwa skojarzenia z wieloma innymi religiami. Ortodoksyjni „prawdziwi” rastafarianie (pochodzenia „murzyńskiego”) uważają, że zbawieni mają być ci, którzy niegdyś byli niewolnikami i ich potomkowie. Inspiracją dla Ruchu Rastafari jest Pismo Święte interpretowane jednak inaczej niż czyni to „biała” teologia”[4].

[1] Książki i religie świata, Encyklopedia PWN.2006. Wierzenia, bogowie i święte księgi, s.670­671.Warszawa
[2] S.Gołaszewski, Reggae Rastafari, Wydawnictwo Pomorze Bydgoszcz 1990, s.21.
[3] Tamże, s.24.
[4] A.Krajewska, Rastamani, Wydawnictwo Positiv Będzin 1999, s.10­11.

Tekst opracowany przez Magdalenę Niedziałkowską przy współpracy z Magdaleną Moszczyńska i Iwoną Witkowską

Komentarze

© 2012-2016 Riddim.pl - Reggae Music News

Scroll to top